ИСТИҚЛОЛИЯТ — РАМЗИ СОҲИБИХТИЁРӢ ВА САРНАВИШТСОЗИИ МИЛЛАТ

9 сентябр — Рӯзи Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз санаҳои муҳимтарин ва сарнавиштсози таърихи навини давлатдории тоҷикон ба ҳисоб меравад. Ин сана дар таърихи миллати тоҷик ҳамчун рӯзи эҳёи давлатдории миллӣ, соҳибихтиёрӣ ва интихоби роҳи мустақили рушди кишвар ҷойгоҳи хосса дорад.

9 сентябри соли 1991 Ҷумҳурии Тоҷикистон Истиқлолияти давлатии худро эълон намуд. Бо ба даст омадани истиқлолият Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибихтиёр ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гардид. Аз ин рӯ, ҳар сол таҷлили ин сана барои ҳар як шаҳрванди кишвар эҳсоси ифтихор аз давлату миллат ва масъулият дар назди Ватанро ба вуҷуд меорад.

Истиқлолият барои Тоҷикистон танҳо соҳиб шудан ба истиқлолияти сиёсӣ нест. Он пеш аз ҳама имкони мустақилона муайян намудани самтҳои рушди сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии кишвар, ҳифзи арзишҳои миллӣ, забон, таърих ва фарҳанги пурғановати тоҷикон мебошад.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ барои таҳкими пояҳои давлатдорӣ, волоияти қонун, ҳифзи арзишҳои миллӣ ва рушди соҳаҳои гуногуни ҳаёти ҷомеа заминаҳои зарурӣ фароҳам оварда шуданд. Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки 6 ноябри соли 1994 тавассути раъйпурсии умумихалқӣ қабул гардид, асосҳои давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягонаи Тоҷикистонро муайян намуд.

Яке аз дастовардҳои муҳими даврони истиқлолият таҳкими сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ мебошад. Таҷрибаи Тоҷикистон нишон медиҳад, ки сулҳу ваҳдат заминаи асосии рушди устувори давлат ва зиндагии осоиштаи мардум ба шумор меравад. Ҳифзи ин арзишҳо вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.

Истиқлолият инчунин барои рушди иқтисодиву иҷтимоии мамлакат имкониятҳои нав фароҳам овард. Дар саросари кишвар корҳои созандагиву бунёдкорӣ, рушди инфрасохтор, сохтмони роҳҳо, неругоҳҳо, муассисаҳои таълимӣ, тандурустӣ ва дигар иншооти иҷтимоӣ ба роҳ монда шуданд. Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ низ ҳамчун кишвари соҳибихтиёр ва узви ҷомеаи ҷаҳонӣ муносибатҳои дипломатии худро густариш дода, дар ҳалли масъалаҳои муҳими ҷаҳонӣ саҳм мегузорад.

Имрӯз парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар чорабиниҳои байналмилалӣ парафшон буда, номи Тоҷикистон дар арсаи ҷаҳонӣ ҳамчун кишвари мустақил садо медиҳад. Ин дастоварди бузург ҳар як шаҳрванди кишварро водор месозад, ки барои ободии Ватан, таҳкими истиқлолият ва пешрафти ҷомеа саҳми арзандаи худро гузорад.

Истиқлолият масъулияти бузург низ мебошад. Насли имрӯз бояд арзиши сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва соҳибихтиёрии давлатро дарк намуда, барои ҳифз ва таҳкими онҳо саъю талош намояд. Махсусан, ҷавонон ҳамчун неруи созанда ва ояндасоз бояд бо ҳисси баланди ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ барои рушди Тоҷикистон саҳмгузор бошанд.

Таҷлили Рӯзи Истиқлолияти давлатӣ моро водор месозад, ки ба роҳи тайкардаи кишвар назар андозем, дастовардҳоро қадр намоем ва барои ояндаи боз ҳам ободу пешрафтаи Тоҷикистон нақшаҳои созанда дошта бошем. Зеро Ватан танҳо як сарзамин нест — Ватан арзишест, ки ҳифзу ободии он вазифаи ҳар як шаҳрванди соҳибифтихор мебошад.

Истиқлолият неъмати бузург ва дастоварди таърихии миллат аст. Ҳифзи он, таҳкими давлатдорӣ, пойдории сулҳу ваҳдат ва саҳм гузоштан дар рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.

Боиси ифтихор аст, ки имрӯз мардуми Тоҷикистон 9 сентябр — Рӯзи Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро бо ҳисси баланди ватандӯстӣ ва ифтихори миллӣ таҷлил менамоянд. Бигзор Истиқлолияти давлатӣ, сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ ҳамеша пойдор буда, Тоҷикистони азиз ба сӯи ояндаи боз ҳам дурахшон қадамҳои устувор гузорад.

Раиси иттифоқи касабаи 

Саридораи бойгонии назди

Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон

аълочии бойгонӣ                                                            Абдуллоев Далершо